امیر چگونه مچ منصوریان را خواباند و بازی باخته را با برد عوض کرد ؟

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

مهم ترین چالش امیر در این بازی پست مدافع چپ بود که در نبود آقایی مجبورا مهدی زاده جوان را از دفاع میانی به سمت چپ برده بود ، باتوجه به فوتبال ایستای مهدی زاده این اتفاق قابل پیش بینی بود که منصوریان تمام زور تیمش را با توجه به داشتن خسرو حیدری به این قسمت زمین معطوف کند .

اشتباه زود هنگام اخباری دروازبان تراکتورسازی در ابتدای بازی ،باعث شد که استقلالی ها با توجه به گل زود هنگامشان خیلی زود توپ را به تراکتورسازان بدهند و به دفاع مطلق پرداخته و به ضد حمله ها چشم بدوزند ، اتفاقی که در ادامه بازی به نفع تراکتور سازی شد ؛چون امیر با تعویض زود هنگام مهدی زاده با گودرزی به مدافعین کناری خود فرمان حمله را صادر کرد تا در جناحین به کمک رفیعی و ابراهیمی بیایند.
شاید اگر حاتمی یا ادینیهو یکی از ان تک به تک های نیمه اول را به گل تبدیل کرده بودند ،شرایط بازی بگونه دیگری  پیش میرفت ، وقتی که آبی ها نیمه اول را پیروز به رختکن رفتند ، منصوریان محتمل ترین تاکتیک ممکن را انتخاب کرد تا پیروزی شکننده خود را حفظ کند ،پرس در میانه میدان از استقلالی ها در ده دقیقه اول تا حدودی کیانی و نوری را از بازی خارج کرده بود ، ولی تدبیر نیمه اول امیر به داد هافبک های میانی تیمش هم رسید ،گودرزی و ایرانپوریان خیلی خوب به کیانی و نوری نزدیک میشدند و با اتکا به قدرت حمل توپشان ، توپ را به ابراهیمی ، رفیعی و یا حتی ادینهو میرساندند،که جرکت گل اول تراکتورسازان روی همین صحنه اتفاق افتاد،‌حرکت رونده ایرانپوریان در عرض میانه زمین و رساندن توپ به رفیعی و یک دوی چندین باره آنها با سانتر روی دروازه و گرفتن یک کرنر به  ثمر رسید ، در حالی که همان کرنر گل اول تراکتورسازان را به ثمر رساند ،بعد از گل هم امیر باز یک تعویض هوشمندانه دیگر را انجام داد ، ان هم تعویض لوسیانو با کرار جاسم تا قدرت حفظ توپ تیمش در میانه میدان افزایش پیدا کرده و خلاقیت را به تیم اضافه کند .
این که امیر در فصل جاری زیاد روی اوت دستی حساب باز نکرده بود و به یک باره در این بازی خالد شفیعی مرد اول اوت های کناری زمین تراکتور شده بود باز هم به آنالیز دقیق کادر قلعه نویی برمیگردد، جایی که آنها به خوبی میدانستند مدافعین منصوریان خیلی اهل یارگیری نیستند و به راحتی با برتری فیزیکی بازیکنانشان میتوانند روی دروازه رحمتی خطر آفرین شوند .که گل دوم تراکتورسازی هم دقیقا روی همین اشتباه مدافعان استقلال به ثمر رسید .

 در این بازی شفیعی به شکل مدافعان دهه 90 میلادی اروپا،یک قدم از مدافعین هم دسته خود عقب بازی میکرد تا بتواند با ایفا کردن نقش سوئیپر در دفاع تیمش سرعت بازیکنان فانتزی استقلال را در عمق دفاع مهار کند ، کاری که بارها او در پاس های ارسالی به رضایی و انصاری نقشش را به خوبی ایفا کرد و موقعیت آنچنانی به مهاجمان حریف نداد .

برخلاف امیر که در این بازی 3 امتیاز شیرینی که کسب کرده را مدیون تعویض های تاکتیکی خودش و کادر فنی اش است ، در مقابل منصوریان اصلا تعویض های خوبی نداشت ، او به جای اینکه اسماعیلی را در نیمه دوم به بازی بیاورد میتوانست از ابتدای بازی خلاقیت را به تیمش اضافه کند ، و تعویض دومش هم به جای تعویض حیدری میتوانست مگویان را تعویض کند تا حداقل بتواند از سرعت برزای و سانتر های حیدری یک جا استفاده کند ،و اما تعویض اخرش که انجام نداد میتوانست آرش افشین را به جای قربانی خسته راهی بازی کند .

با این اوصاف منصوریان هنوز راه زیادی برای با تجربه شدن دارد و دود هنوز از کنده با تجربه هایی مثل قلعه نویی بلند میشود .

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.